De beroemde of - zoals je wilt - beruchte Hendrik de Achiste was volgens de geschiedenisboeken een man die 'geneugten des levens' niet onaangeroed liet en - als wij vooral de nurksen onder de geschiedschrijvers mogen geloven - een vorstelijke figuur die zijn dagen en nachten voornamelijk besteedde met het zich helemaal gerieflijk bewegen van het ene paleis naar het andere kasteel, wijn en trijn natuurlijk onafscheidelijk aan zijn zijde met het zachte gezang van de troubadoeren van zijn tijd als begeleiding.
Vele honderden jaren later bezingt een zekere Herman met zijn Hermits deze Hendrik de Achtste en hij haalt een topplaats op de vele hitlijsten, 'I'm Henry VIII' je weet het, volgde bijvoorbeeld in The States de 'lieve dochter' van Mrs. Brown direct op, tot groot plezier van Herman en zijn platenbazen natuurlijk.
Met die Hendrik de Achtste heeft onze platen-Herman ook iets gemeen. De talrijke concerten die hij overal in de wereld voor goed gevulde zalen moet geven, hebben van hem en zijn mannen zwervers gemaakt die het grootste deel van het jaar van de ene hotelkamer naar de andere verhuizen in steden die doorgaans, duizenden kilometers van elkaar verwijderd zijn. Of onze goede vriend naast zijn muzikale aandacht nu ook plotseling zin heeft gekregen in de zorgen van een hotelbaas, vermeldt de historie niet helemaal, maar het is een feit dat hij nu zelf van plan is een hotel te kopen.

Herman weet precies hoe

'Voor de belegging van zijn plezierig verdiende geld natuurlijk', is het commentaar van eidereen die nauwkeurig elke hitparade bijhoudt. 'Nee', zegt Herman zelf. 'omdat ik in zoveel hotels heb gewoond weet ik precies hoe het moet. Als ik zelf een hotel koop dan weet ik hl goed hoe ik alles moet aanpakken om het de gasten naar de zin te maken en natuurlijk is de aankoop van zo'n hotel een goede belegging van ons geld. Alles wat mij in andere hotels heeft gestoord zal in mijn hotel niet voorkomen. Bijvoorbeeld het ontbijt. Ik heb zovaak op zo'n verschrikkelijk slechte manier ontbeten dat ik aan dit ondereel kolossaal veel aandacht zal besteden om te garanderen dat geen enkele gast in mijn hotel een slecht ontbijt krijgt. Onpersoonlijke kamers zal mijn hotel ook niet kennen. Ik weet hl goed dat hotelkamers sfeervol ingericht kunnen worden en mijn gasten zullen dat zeker waarderen.'
De ouders van de jonge, succesrijke muzikantzanger, de heer en mevrouw Denis-Noone zullen het hotel gaan leiden.
Zes maanden geleden woonden zij nog in Manchester, de tweede stad na Liverpool van beat-betekenis en toen verhuisden zij naar een buitenhuis in de omgeving van Liverpool. Nu moeten zij natuurlijk weer verhuizen maar dt vinden zij helemaal niet erg. 'We vinden het erg leuk', zeggen ze 'dat onze zoon een hotel heeft gekocht en natuurlijk zullen wij dat hotel met veel plezier gaan leiden!'
Het vreemde punt blijft echter dat niemand in Hermans familie, ook zijn ouders niet, enige ervaring heeft in het leiden van een hotel. 'Daarover maak ik mij totaal geen zorgen', verklaarde zijn vader met een gulle lach. 'Het zal best lukken. Mijn vrouw kookt enorm goed dus wij kunnen onze gasten altijd een heerlijke maaltijd aanbieden en dt is zr belangrijk! Ik ben zelf altijd boekhouder geweest en daarom maak ik mij over de administratieve en financile kant van de zaak ook niet nodeloos veel zorgen. Heus, het lijkt mij geweldig fijn dit te kunnen doen voor onze zoon! Herman heeft beweten dat ik het mij altijd al gewenst had
  zoiets te kunnen beginnen. Het is een goede belegging voor een deel van het vele geld dat hij verdient!'

'Ik koop ook bars en restaurants!'

Herman zelf lacht maar wat. 'Zeker dat hotel is een goede belegging, maar ik laat het daar echt niet bij hoor. Over een poosje koop ik ook nog een paar bars voor verschillende soorten mensen. In de eerste plaats voor lui die erg veel geld willen betalen voor een drankje in een gelegenheid die geldt als erg chique, maar vooral ook voor tíeners die voor weinig geld een verfrissing en veel, erg veel hartelijke gezelligheid kunnen kopen met - hoe kan het anders - nog veel meer geode, pittige muziek. In mijn restaurants zal ik alle aandacht besteden aan de maaltijden. In de meeste hotels waar ik gegeten heb, kon ik nooit eens lekker dooreten als ik daar zin in had. Dat zal in mijn restaurants niet voorkomen. Daar moet iedereen net zoveel kunnen eten als hij wil voor hetzelfde geld: Bij de kapper moet je ook dezelfde prijs betalen als je zo'n haardos laat knippen als die van mij of als je bijna net zo kaal bent als Billy Vaughn. Dat maakt allemaal niets uit. Vanzelfsprekend zullen die maaltijden niet goedkoop zijn maar dat hindert toch niet als ik de mensen goed in veel kan aanbieden? Een ander punt waaraan ik alle aandacht zal laten besteden is de bediening. In de meeste restaurants laat men de gasten te lang wachten. Dat zal in mijn restaurants niet voorkomen. Men wordt er snel en goed bediend. 'Herman is altijd al een avontuurlijke jongen geweest!', verklapt zijn vader. 'Hij maakte altijd al zelf uit wat hij wilde gaan doen. Met zijn negentien jaren is hij al zo zelfstandig en resoluut in zijn optrenden als iemand van veertig zich vaak nog zou wensen. Ik weet nog goed hoe hij helemaal alleen naar Londen reisde, jaren terug, om een auditie te doen voor een film. In een film met o.a. Judy Garland moest een jongen optreden die samen met de grote ster allerlei avonturen zou beleven. Wij wisten echt niet wat hij in zijn schild gevoerd had toen hij ons vertelde dat hij als beste van een groep van 80 jongens was aangenomen. Jammer voor onze jongen was het dat de film in Griekenland zou worden opgenomen en dat kon echt niet. Dus wij moesten er tenslotte - met bloedend hart - een stokje voor steken. De school ging voor en gelukkig begreep onze jongen dat ook wel. Hij was toen twaalf jaar oud, maar zeker niet onbedreven in het bhnewerk. Met zijn vijfde jaar deed hij al mee aan een kerstshow bij ons in Manchester. Hij zat met z'n zusje in de zaal en de conferencier vroeg aan de kinderen of een van hen iets wilde doen op het podium. Herman sprong direct van zijn stoel op, rende naar voren en mocht een liedje zingen. Een grote doos met bonbons was zijn beloning . . .'

Anderen plezieren

Neimand kon toen weten dat datzelfde kleine kereltje jaren later over de gehele wereld beroemd zou worden. 'Mrs. Brown you've got a lovely daughter' en 'I'm Henry VIII' om ons maar te besperken tot zijn huidige successen, hebben die roem nog verstevigd. Zijn loon is niet meer een doosje bonbons, maar duizenden ponden sterling op de bank. Hij besteed zijn verdiensten op een verstandige manier. Hij vergeet zijn ouders niet, maar vooral vergeet hij niet zijn rondtrekkende collega's en te tieners die hem op handen dragen. Hij besteedt zijn geld om het allen extra naar de zin te maken in zijn hotel, zijn bars en in zijn restaurant.

Previous | Misc. Foreign Mag Index